Stymulator jest małym urządzeniem elektronicznym naszpikowanym nowoczesną techniką
w tytanowej obudowie; wszczepiony pod skórę klatki piersiowej daje możliwość drażnienia
nerwu błędnego na szyi przez 10 lat (na tyle starcza bateria). Urządzenie drażni nerw samoczynnie, zgodnie z parametrami jakie ustawia lekarz, jak też możliwe jest samoczynne załączenie stymulatora przez chorego . w razie gdy chory czuje nadchodzący napad (chorzy z poczuciem napadu tzw. aury są najlepszymi kandydatami do leczenia tą metodą).

Kwalifikacja - kto może być leczonytą metodą?
Kwalifikacje do leczenia prowadzi lekarz epileptolog (specjalista od leczenia padaczki).
W Polsce leczeniem tą metodą zajmują się obecnie trzy ośrodki: Klinika Neurochirurgii Centrum
Zdrowia Dziecka w Warszawie, Klinika Neurochirurgii Akademii Medycznej w Warszawie
oraz -od niedawna-Klinika Neurochirurgii Górnośląskiego Centrum Medycznego w Katowicach.
Można powiedzieć ogólnie, że kandydatami do leczenia są chorzy z padaczką lekooporną, tacy, u których nie można przeprowadzić leczenia inną metodą zabiegową (neurochirurgiczną), głownie z napadami tzw. częściowymi, najlepiej z poczuciem początku napadu. Należy - jak zawsze - dodać, że decydujące zdanie ma tu doświadczony epileptolog, jedynie on potrafi odpowiednio zakwalifikować kto może być tą metodą leczony.

Wszczepienie stymulatora.
Metoda opisywanego leczenia jest metodą inwazyjną, łączy się z operacyjnym wszczepieniem stymulatora pod skórę klatki piersiowej. Jest to jednak krótka, prosta operacja, nieporównywalna z operacjami neurochirurgicznymi jakie stosuje się czasem w operacyjnym, klasycznym leczeniu padaczki lekoopornej. Jest to więc operacja bez otwierania czaszki, trwająca ok. 1 godziny w znieczuleniu ogólnym.
Pierwszy etap operacji to wytworzenie nacięć, tak aby założyć elementy stymulatora
pod skórę. Następnie tworzy się - za pomocą specjalnego narzędzia - podskórny tunel, którym przeprowadza się elektrody biegnące od stymulatora do nerwu błędnego.
Następnie następuje najtrudniejsza część operacji:
na wyłoniony nerw błędny trzeba założyć 3 małe elektrody. Nerw ma średnicę ok. 1-2 mm, elektrody są wykonane w kształcie małych sprężynek, których skok trzeba założyć odpowiednimi pensetkami na nerw błędny.
Jest to trudne i bardzo precyzyjne zadanie dla chirurga, wymagające dużych zdolności manualnych i operowania przy użyciu specjalnych lup.
Gdy ta część operacji jest wykonana, do drugiego końca elektrod załącza się stymulator
Następnie testuje się - drogą radiową za pomocą komputera i specjalnej głowicy poprawność działania urządzenia i umiejscowienia elektrod.
Gdy wszystko działa poprawnie operacja jest kończona, oba miejsca nacięć zostają zeszyte
kilkoma warstwami szwów. Rany goją się szybko, nie zostawiając na skórze klatki piersiowej i szyi dużych znaków; implant jest stabilny, nie powoduje u chorego dyskomfortu, nie przeszkadza w codziennym życiu.

Skuteczność terapii
Metoda jest skuteczna u ok. 60% chorych, u tych chorych powoduje znaczną poprawę ich stanu (mniej napadów, lżejsze napady i/lub możliwość hamowania napadów z pomocą samouruchamiania stymulatora). Metoda - co należy podkreślić - nie zastępuje leków przeciwpadaczkowych, jest dodawana do farmakoterapii, choć u części chorych da się znacznie zredukować liczbę branych leków, a u części nawet odstawić.

Dr n. med. Piotr Zwolinski
specjalista-epileptolog